លោកសាំង គឹមយ៉ាន អតីតមន្រ្តីពេទ្យទា ហាន ផ្កាយ១ (ឧត្តមសេនីយ៍ត្រី) ចូលនិវត្តន៍ ដែលបាន ហៅខ្លួនឯងថា ជាវេជ្ជបណ្ឌិតក្រជាង គេលើពិភពលោក ដោយសារ តែជួយព្យាបាលអ្នកក្រ មិនគិតថ្លៃនោះ បានអះអាងថា គាត់បានរកឃើញ ថ្នាំព្យាបាលជំងឺមហារីក ឈាម បានពូកែ ស័ក្ដិសិទ្ធិ មានប្រសិទ្ធភាពមួយរយភាគរយ។​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

ដូច្នេះលោកស្នើសុំទៅ រាជរដ្ឋាភិបាល ជួយសង់ រោងចក្រផលិត ឱសថនេះ ដើម្បីនាំ យកទៅលក នៅបរទេស ព្រោះនៅលើពិភពលោក មិនទាន់ មានប្រទេសណា អាចព្យាបាលជំងឺមហារីកឈា ម នេះជាសះស្បើយទេ។​

លោកសាំង គឺមយ៉ាន បានបញ្ជាក់ប្រាប់ “នគរធំ” នៅថ្ងៃទី១៤ ខែមករា ឆ្នាំ២០២១ ថា ថ្នាំព្យាបាលជំងឺមហារីកឈាម ដែលលោក រកឃើញនោះ គឺជាប្រភេទរុក្ខជាតិម្យ៉ាង ដុះនៅតាមតំបន់ភ្នំ ក្នុងប្រទេសកម្ពុជា ដែលពុំមានអ្នកណាស្គាល់ ឈ្មោះទេ សូម្បីតែលោក ក៏មិនស្គាល់ដែរ ប៉ុន្តែគ្រាប់របស់វា អាចយកមក បណ្ដុះពូជបាន។​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

ដូច្នេះហើយ ទើបលោកគិតថា បើរាជរដ្ឋាភិបាល មានលទ្ធភាពអាច យករុក្ខជាតិនេះ មកដាំ រួចបង្កើត រោងចក្រផលិតវត្ថុធាតុដើម និងឱសថនេះតែម្ដង ហើយនាំយ កទៅលក់នៅក្រៅប្រទេស នឹងបានចំណូលជាតិ មិនខាន និងអាចជួយស ង្រ្គោះជនរួមជាតិ កម្ពុជា និងប្រជាជនលើ ពិភពលោក ឲ្យរួចផុតពីជំងឺកា.ច.សា.ហា.វនេះផងដែរ។​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

លោកសាំង គឹមយ៉ាន បានមានប្រសាសន៍ថា “បាទ! ខ្ញុំរកឃើញយូរមក ហើយ គឺតាំងពីឆ្នាំ២០១៣ មកម៉្លេះ តែពេលនោះ ខ្ញុំអត់ទាន់បានសាកល្បង លើអ្នកជំងឺ។ ទើបតែមកសាកល្បងនៅឆ្នាំ២០១៤ ហើយក៏ឃើញអ្នកជំងឺ ជាជាបន្តបន្ទាប់ គឺច្រើនណាស់ ប្រហែលរាប់រយនាក់ទៅហើយ ។​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

ជំងឺនេះ ជាប្រភេទមេរោគ អ៊ីចឹងយើងត្រូវរក ថ្នាំស.ម្លា.ប់.មេរោគហ្នឹងឲ្យបានសិន ព្រោះពិភពលោកនេះ គេរក.មិនឃើញ ក្រុមស្រាវជ្រាវ ទាំងបារាំង ទាំងអាមេរិក គេរកអត់. ឃើញទេ ក៏ប៉ុន្តែខ្ញុំរកឃើញយូរ.ហើយ ហើយឥឡូវនេះ អ្នកជំងឺ.បានទូរស័ព្ទមករកខ្ញុំសឹងរាល់ថ្ងៃ ក្រោយល្បីថា ជាសះស្បើយនោះ។​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

គិតទៅក្នុងការស្រាវ.ជ្រាវនេះ ខ្ញុំប្រើពេលយូរ តាំងពីនៅក្មេង.មក រហូតបានរកឃើញដើមរុក្ខជាតិមួយ ដែលអាចមាន.ប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ ក្នុងការស.ម្លា.ប់.មេរោគហ្នឹង ខ្ញុំក៏យក.ដើមរុក្ខជាតិហ្នឹង មកព្យាបាល.ជាមួយអ្នកជំងឺ ជាបន្តបន្ទាប់មក។​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

ដើមរុក្ខជាតិនេះ ខ្ញុំក៏អត់ស្គាល់ថា ឈ្មោះអីដែរ ព្រោះសួរអ្នកស្រុក.នៅម្ដុំដែល.មានដើមរុក្ខជាតិហ្នឹង គេអត់ដឹងថា មានឈ្មោះ.អីដែរ ព្រោះវាដុះឯង អត់មានអ្នក.ណាដាំ គឺច្រើនដុះនៅតាមដងភ្នំ។ ដូច្នេះក្នុងព្យាបាល.របស់ខ្ញុំ គឺពឹងផ្អែកលើរុក្ខជាតិ.តែមួយមុខហ្នឹង ប៉ុន្តែវាមានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ ១០០% ក្នុងធ្វើឲ្យជីវិតមនុស្សរស់តែម្ដង។​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

រុក្ខជាតិហ្នឹង ខ្វះខាត ព្រោះបើចង់ផលិតវត្ថុធាតុ.ដើមហ្នឹង ឲ្យបានច្រើន ទាល់តែរដ្ឋាភិបាលហ្នឹង ជួយជ្រោម.ជ្រែងផង គឺត្រូវបង្កើតជារោងចក្រ បង្កើតចម្ការ ដាំរុក្ខជាតិ ហើយខ្ញុំអ្នករកពូជឲ្យ គឺរុក្ខជាតិហ្នឹងមានពូជ ខ្ញុំពិសោធន៍.មើលអស់ហើយ អាចដាំរស់បាន។ អ៊ីចឹងយើងអាចផលិត.វត្ថុធាតុដើមហ្នឹង នាំចេញទៅក្រៅប្រទេស.បានហើយ កាលណាយើងដាំបានផល។​

វាជាដើមប្រភេទធំ ហើយពេលបានផល.ហើយហ្នឹង បានផលរហូតរាប់.រយឆ្នាំទៅ គឺយកផ្លែវា មកបណ្ដុះជាពូជទៅ យើងដាំបាន ហ្នឹងបើសិន.ជារដ្ឋាភិបាលជួយជ្រោមជ្រែង អាចបង្កើតវត្ថុធាតុដើមហ្នឹង រដ្ឋាភិបាល ក៏.ចំណេញសេដ្ឋកិច្ចជូនជាតិដែរ។ ដូច្នេះចង់ឲ្យជួយថា ធ្វើម៉េចផលិតវត្ថុធាតុ.ដើមហ្នឹងឲ្យបានច្រើន ហើយនាំចេញទៅលក់នៅក្រៅប្រទេសទៅ ហើយជាថវិកា.របស់ជាតិ តែម្ដង“។​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

លោកសាំង គឹមយ៉ាន បន្តថា “ចំពោះផ្សេងទៀត ខ្ញុំមិនទាន់បានពិសោធន៍ថា តើវាអាចជា ទៅលើជំងឺអីខ្លះទេ តែឃើញគេជា.ខ្លាំង គឺស.ម្លា.ប់មេរោគហ្នឹងតែម្ដង មេរោគមហារីកឈាម ហើយអ្នក.ដែលមករកខ្ញុំព្យាបាលនោះ ខ្ញុំអាណិតពួក.គាត់ណាស់ ព្រោះគាត់ត្រូវអស់ជីវិត ហើយគាត់ក្រទៀត គាត់គ្មាន.លុយទៀត បើទៅពេទ្យហ្នឹង គាត់រកលុយ តែបង់ថ្លៃបន្ទប់ហ្នឹង រកមិនបានផង កុំថាឡើយថ្លៃថ្នាំពេទ្យ។​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

អ៊ីចឹងខ្ញុំត្រូវតែជួយជីវិតពួកគាត់ហើយ សន្សំពីអ្នកមានប្រាក់អីខ្លះហ្នឹង យកមកទប់អ្នកដែលមានជំងឺហ្នឹងដែរ គាត់ក៏ចង់រស់ដែរ អ៊ីចឹងត្រូវតែជួយគាត់ហើយ។​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

បានន័យថា អ្នកដែលមានជំងឺហ្នឹង ឲ្យតែបានមកជួបខ្ញុំ គឺពួកគាត់ដឹងតែជាហើយ តាមរយៈរុក្ខជាតិហ្នឹង ប្រើសម្លា.ប់មេ.រោគ ប៉ុន្តែរយៈពេលជាហ្នឹង ខុសគ្នាត្រង់ថា អាហ្នឹងជាប្រភេទមេរោគ ហើយធម្មតា.មេវោគ វាមានកូនមានចៅ វាកើតកូនកើត.ចៅច្រើនទៅ អ៊ីចឹងក្នុងស.ម្លា.ប់មេរោគហ្នឹង វាប្រើពេលវេលា.ស.ម្លា.ប់មេរោគហ្នឹងច្រើនឬតិច បើមេ.រោគហ្នឹង វាតិច ឆាប់ជា តែបើមេរោគ.ហ្នឹងច្រើន វាក្រជា អាហ្នឹងតាមទៅការពិនិត្យឈាមមើល។​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

ដូច្នេះខ្ញុំគ្មានសំណូមពរអីទេ ក្រៅពីឲ្យក្រសួងសុខាភិបាល សហការ.ជាមួយខ្ញុំ ដើម្បីផលិតវត្ថុធាតុដើមហ្នឹង នាំចេញទៅ.ក្រៅប្រទេសទៅ វាចំណេញទាំងមុខ.មាត់ប្រទេសជាតិផង ហើយវាចំណេញទាំងថវិកា.ចូលជាតិផង។ សូម្បីតែអាមេរិក បារាំង ក៏គេ.ទិញយើងដែរ ព្រោះគេរកអត់ឃើញ“។​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

ទោះបីយ៉ាងណា ជុំវិញការអះអាង.របស់វេជ្ជបណ្ឌិត សាំ គឹមយ៉ាន ខាងលើនេះ “នគរធំ” មិនអាចទាក់ទងសុំ.មតិយោបល់ និងការបញ្ជាក់ពី.លោកស្រី ឱ វណ្ឌឌីន អ្នកនាំពាក្យក្រសួងសុខាភិបាល បានទេ កាលពីម្សិលមិញ។​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

ប៉ុន្តែលោកវេជ្ជបណ្ឌិត ប្រាក់ វ៉ុន ប្រធានមន្ទីរសុខាភិបាលខេត្ត.កំពង់ឆ្នាំង បានបញ្ជាក់ថា ក្រុមការងាររបស់មន្ទីរ បានចុះទៅពិនិត្យដល់ទីតាំង.លោកគ្រូពេទ្យយោធា ខាងលើនេះម្តងហើយ គឺគាត់គ្មាន.ឯកសារ ឬសញ្ញាបត្រគ្រូពេទ្យអី.នោះទេ ហេតុនេះហើយ ខាងមន្ទីរ បានបិទកន្លែងព្យាបាល.របស់គាត់ តាំងពីអំឡុងឆ្នាំ២០១៥ មកម្ល៉េះ ប៉ុន្តែ.បច្ចុប្បន្ននេះគាត់នៅតែបន្ត.លួចព្យាបាល ហើយថ្មីៗនេះ ឃើញមានការ.បង្ហោះតាមបណ្តាញសង្គម ហ្វេសប៊ុកបែបនេះទៀត ដែលមិនគួរមានឡើយ។​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

លោកសាំង គឹមយ៉ាន បានទទួលស្គាល់ថា កន្លងមក មន្ទីរសុខាភិបាល ពិតជាបានមករុះរើកន្លែងរបស់លោក ដោយសារតែលោក.មិនបានសុំច្បាប់ និងមានគ្មាន.លិខិតថ្កោលទោស ប៉ុន្តែចាប់ពីនេះទៅ លោកកំពុង.រៀបចំធ្វើឲ្យស្របច្បាប់ហើយ។​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

លោកសាំង គឺមយ៉ាន បានបញ្ជាក់ថា “បាទ! កាលពីមុន ខ្ញុំបើកបន្ទប់ព្យាបាល.នៅឯភ្នំពេញ មានបទពិសោធន៍.មើលអ្នកជំងឺច្រើនហើយជា ពីភ្នំពេញ មកខ្លះហើយ បានខ្ញុំមកនៅកំពង់ឆ្នាំង។ ខ្ញុំមាន.លិខិតអនុញ្ញាតពីភ្នំពេញ មក អត់ទាន់មានលិខិតអនុញ្ញាតខាងខេត្ត ។ ពីភ្នំពេញ ស្រួលធ្វើទេ ព្រោះគេអត់.រកលិខិតថ្កោលទោស ដូចនៅនេះទេ គឺនៅនេះ គេរក.លិខិតថ្កោលទោស។​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

ដល់អ៊ីចឹង ខ្ញុំពិបាកក្នុងការរត់ទៅរកផ្លូវច្បាប់ច្រើន តែដល់.និយាយបា្រប់គេទៅ ថាខ្ញុំជាមន្រ្តីរាជការដែរ ខ្ញុំថ្នាក់ឧត្តមសេនីយ៍ត្រី គេថា មិនបាច់ទៅ.ធ្វើលិខិត.ថ្កោល.ទោសទេ អ៊ីចឹងធូរបន្តិច។​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

ឥឡូវកំពុងតែរៀបចំឯកសារ ដើម្បីបើកសា.ជាថ្មីវិញ បន្ទាប់ពីគេចុះមកឆែកឆេរឯកសាររបស់ខ្ញុំ ថាមានអីខ្លះ បានជាខ្ញុំល្បីល្បាញផ្អើល? បានន័យថា កាលពីមុន ស្របច្បាប់ តែពេលមកទីនេះ លោក.រដ្ឋមន្រ្តី បានឲ្យមេឃុំ មកប្រាប់ខ្ញុំ ឲ្យទម្លាក់ស្លាកទាំងកណ្ដាលថ្ងៃត្រង់ ហើយខ្ញុំអត់ដឹងថា មូលហេតុអីដែរ ព្រោះខ្ញុំអត់.មាន.កំហុស.អីផង ហើយច្បាប់ខ្ញុំ ក៏មិនទាន់ផុត.សុពលភាព“។​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

លោកសាំង គឹមយ៉ាន ក៏បានរៀបរាប់រំលឹកពីប្រវត្តិរបស់.លោកដែរថា ឆ្នាំនេះ លោកមានអាយុ ៧៤ឆ្នាំហើយ និងមាន.កូន.៥នាក់។ លោកមានស្រុកកំណើត នៅភូមិតាងួន ឃុំកាកាប ស្រុកដង្កោ ខេត្តកណ្ដាល។​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

កាលពីក្មេង លោករៀននៅបឋមសិក្សាពោធិ៍ចិនតុង លុះចប់បឋមសិក្សា លោកបានទៅរៀននៅវិទ្យាល័យឥន្រ្ទទេវី និងបានប្រឡងចូលរៀនផ្នែក.អាកាសចរណ៍ស៊ីវិល ចំនួន៣ឆ្នាំ ក្រោយចប់បាក់អង ក្នុងចំណោម.សិស្សតែ ៤០នាក់។ បន្ទាប់.ពីរៀនចប់ផ្នែកអាកាសចរណ៍ស៊ីវិល ៣ឆ្នាំ សញ្ញាបត្.ររបស់លោក ក៏ឡើងស្មើបាក់ឌុប តែលោកអត់បានចេញធ្វើការទេ ព្រោះពេលនោះសម័យ លន់ នល់ មកដល់ គេឲ្យបម្រើកងទ័ព ១៨ខែសិន។​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

ក្នុងពេលចូលរៀន បម្រើកងទ័ព១៨ខែ លោកឆ្លៀតឱកាស.សុំគេចូលរៀន.ជាគ្រូពេទ្យតែម្ដង ដោយរៀនបណ្ដើរ លោកបានអនុវត្តជាក់ស្ដែងបណ្ដើរ នៅមន្ទីរពេទ្យយោធា ព្រះមុនីវង្ស ភ្នំពេញ។ ពេលរបបខ្មែរក្រហម ចូលមកដល់ លោកក៏រៀបចំឲ្យកូនចៅធ្វើម៉េច.រំដោះខ្លួនរៀងៗខ្លួន តែចែកថ្នាំឲ្យអ្នកជំងឺហ្នឹងគ្រប់គ្រែសិន​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

ដែលសុទ្ធតែជាអ្នកជំងឺរ.បួ.សដោយ.សារស.ង្រ្គា.ម ទើបរត់ផ្លោះរបងចេញ ហើយគេក៏បានជម្លៀសលោក ទៅនៅខេត្តបាត់ដំបង។ នៅទីនោះ លោកលាក់ប្រវត្តិ មិនឲ្យគេដឹងទេ ព្រោះបើមិនលាក់ប្រវត្តិ លោកប្រហែលមិនបានរស់មក.ដល់សព្វថ្ងៃនេះទេ គឺនៅពេលនោះ ពេលគេសួរ លោកថា ជាអ្នករត់រ៉ឺម៉ក.ម៉ូតូ ដោយមិនបា្រប់ថា លោកធ្វើការនៅមន្ទីរពេទ្យ ក្នុងនាមជាគ្រូពេទ្យឡើយ។​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

លោកសាំង គឹមយ៉ាន បានរំលឹកប្រវត្តិរបស់លោកបន្តថា ក្រោយថ្ងៃរំដោះ ៧ មករា ១៩៧៩ លោកបានចូលធ្វើជាមន្រ្តី.យោ.ធាដែរ ហើយបានទៅរៀន.សង្រ្គា.មនយោបាយ នៅស្ថានទូតចិន ដែលអ្នកសិក្សាស.ង្រ្គា.មនយោបាយ ជាមួយលោក សុទ្ធតែកម្មាភិបាលធំៗ ដើម្បីចេញមកធ្វើជាគ្រូ ទៅបង្ហាត់ទាហានដទៃទៀត តែលោកមិនបានទៅបង្ហាត់ទាហានច្រើនទេ គឺគេឲ្យទៅប្រចាំសាលា.ភ័ស្តុភារមជ្ឈិម នៅទួលគោក (នៅក្នុងវិទ្យាល័យឥន្រ្ទទេវី) ក្នុងឋានៈជាប្រធានមន្ទីរនយោបាយ។​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

ពេលនោះ មានជំនាញការវៀត.ណាម បានហៅពួកលោក ទៅពិភាក្សា.ញឹកញាប់ ដោយឲ្យធ្វើអ្វីតាមតែគេ.ប្រាប់ ដូច្នេះលោកក៏ធ្វើតាមជំនា.ញការវៀត.ណាម ប្រាប់នោះ។ ប៉ុន្តែថ្ងៃមួយ បុគ្គលិក.របស់លោកម្នាក់ ត្រូវគេចាប់យកទៅបាត់ មិនដឹងមូលហេតុ ធ្វើឲ្យលោកមានអារម្មណ៍មិន.សប្បាយចិត្ត មិនដឹងជាថ្ងៃណា.ដល់វេនលោក ត្រូវគេ.ចាប់ដែរ ក៏សម្រេចចិត្តនាំប្រពន្ធ ទៅរស់នៅជំរំ.ជាយដែន​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

ក្នុងបំណងចង់ទៅរស់នៅ.ប្រទេសទី៣ ប៉ុន្តែដោយនឹកអាណិតប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរ នៅតាមព្រំដែន ដែលមានជំងឺ និងណាមួយ.មានម្ដាយ ព្រមទាំងបងស្រី ២នាក់ នៅរស់ក្នុងស្រុកខ្មែរ ផង លោកក៏បានទៅទាក់ទង.លោកវ៉ាំ.ងសង់ ជនជាតិបារាំង អ្នកដឹកនាំ.អង្គការមនុស្សធម៌ កាកបាទ.ក្រហម ដើម្បីសុំធ្វើការ.នៅក្នុងជំរំនោះ ដោយ.មិនភ្លេចប្រាប់គាត់ថា លោកមានជំនា.ញនិងបទពិសោធន៍ខាងពេទ្យ។​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

ជាការឆ្លើយតប លោកវ៉ាំងសង់ ក៏បានឲ្យលោកមើលការខុសត្រូវ.នៅមន្ទីរពេទ្យអាល្លឺម៉ង់ នៅជំរំរិទ្ធីសែន។ បន្ទាប់មក ដោយមានការគំ.រា.មកំ.ហែ.ង លោកក៏សម្រេចចិត្តឈប់ធ្វើការនៅក្នុងមន្ទីរពេទ្យអាល្លឺម៉ង់ ដែលមានគ្រូពេទ្យចម្រុះជាតិសាសន៍នោះ មកចូលធ្វើជានាយទាហានសកម្ម ក្នុងជំរំនោះ

ហើយត្រូវគេបញ្ជូនទៅរៀននៅប្រទេសម៉ាឡេស៊ី ចំនួន ២ដង និងទៅរៀននៅប្រទេសថៃ ១ដង មុននឹងឲ្យលោកកាន់.ជានាយ.ការិយាល័យទី១ (ក១) គ្រប់គ្រងវិន័យយោធា ធ្វើឲ្យលោកមានអំណាចច្រើនជាងគេ បន្ទាប់ពីលោកដៀន ដែល និងលោកសាក់ ស៊ុតសាខន។

បន្ទាប់មកទៀត ក្រោយការបោះឆ្នោត.ឆ្នាំ១៩៩៣ ដែរៀបចំដោយអ៊ុនតាក់ លោកបានធ្វើមាតុភូមិនិវត្តន៍ ហើយត្រូវបានគែង.តាំងជានាយ.ករងខុទ្ទកាល័យ.សហអគ្គមេបញ្ជាការ នៃកងយោធពលខេមរភូមិន្ទ។ ក្រោយបំពេញតូនាទីការ.ងារនេះ អស់ជាច្រើន.ឆ្នាំ លោកក៏បានឡើង.ឋានន្តរស័ក្ដិ ជាឧត្តមសេនីយ៍ត្រី (ផ្កាយ១) និងបានចូលនិវត្តន៍ នៅឆ្នាំ២០១៩៕

By admin

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You missed